Autisme

Wat is autisme?

Autisme is een neuro-ontwikkelingsstoornis, dat is, je bent geboren autistische en je hebt het voor de rest van je leven, is het niet gepakt en je niet genezen. Autisme is geen ziekte, maar het is een handicap voor autistische mensen. Als we praten over autisme, verwijzen we naar een breed scala van uitdrukkingen.  Sommige autistische mensen zijn non-verbale en hebben veel steun, terwijl anderen hebben een "discrete" Autisme in de ogen van anderen, goed te spreken en zijn meer zelfvoorzienend. Autistische mensen hebben een intelligentie, hetzij in het gemiddelde (Qi 70-130) of gebrekkig (Qi<70) soit="" efficiente="" (qi="">130).</70)> Sommige specialisten zijn van mening dat de conventionele tests niet lijken te zijn geschikt voor non-verbale of slecht ontwikkelde mensen met autisme, dus we moeten waakzaam zijn met de interpretatie van de resultaten.  Autisme is een spectrum waarin individuen worden gevonden in verschillende mate, vandaar de term "Autisme Spectrum Disorder milde, ernstige of matige", zoals gedefinieerd in de indeling gebruikt in België (DSM 5). Het precieze niveau van de ernst verwijst niet naar de mogelijkheden van de evolutie van de persoon, maar om de intensiteit van de symptomen en dus tot het niveau van de steun nodig. Het is een foto op een bepaald moment! Het niveau van het functioneren is in relatie tot de autonomie capaciteiten van de persoon en niet met betrekking tot zijn IQ. In elk geval, kunnen alle autistische mensen vorderen als zij adequate en voldoende steun ontvangen. Autistische mensen aanwezig "autistische dyade": veranderingen in de communicatie en socialisatie, alsmede repetitieve activiteiten en beperkte belangen. Ze hebben zintuiglijke eigenaardigheden (Hyper/hypo gevoeligheid), bijvoorbeeld vele huidige Hyperacusis, een dysoralité, geen ondersteuning voor felle lichten of worden aangeraakt.  In tegenstelling, is er ook een significante sensorische stimulatie in de meesten van hen: het spelen met lichten, het slingeren, het draaien (evenwichtssysteem), veroorzakend wat lawaai, enz. Sommige huidige gedragsstoornissen, ze zijn niet een symptoom van autisme, maar eerder een manifestatie van een moeilijkheid in te passen aan zijn omgeving als gevolg van zintuiglijke, sociale en communicatieve problemen. De autistische mensen hebben een verschillend begrip van sociale situaties, een waarneming en sensoriality verschillend van neuro-typisch.  Veel specialisten zijn van mening dat een tekort in de theorie van de geest (begrip van de mentale Staten van anderen) en een gebrek aan centrale coherentie verklaren de atypische eigenaardigheden van autistisch functioneren. Het is ook bekend dat, op het niveau van de cognitieve werking, neuropsychologische tests onthullen een heterogeen intellectueel quotiënt in een grote meerderheid van autistische mensen. Dit wordt vaak waargenomen met sterke vaardigheden in de belangen en zwakkere vaardigheden op andere gebieden. Er is ook een tekort in uitvoerende functies, dat dagelijks wordt uitgedrukt door een moeilijkheid bij het organiseren, concentreren, plannen en een significant gebrek aan flexibiliteit.

Wat zijn de symptomen?

Hier zijn de diagnostische criteria beschreven in DSM 5 *

  1.   Persistentie van moeilijkheden in sociale communicatie en interactie in veelvoudige contexten, die zich manifesteren of zich als volgt hebben gemanifesteerd: 
    1.  Tekorten in socio-emotionele wederkerigheid;
    2.  Tekorten in non-verbale communicatie gedrag gebruikt voor sociale interacties;
    3.  Tekorten in de ontwikkeling, het onderhoud en het begrip van relaties
  2.   Repertoire van beperkt en repetitief gedrag, belangen of activiteiten die worden gekenmerkt door ten minste twee van deze criteria:
    1.  Motor bewegingen, gebruik van stereotiepe of repetitieve voorwerpen of vocalisatie;
    2.  Aandringen op gelijkenis, inflexibele naleving van routine-of rituele patronen van verbaal of non-verbaal gedrag;
    3.  Zeer beperkte en bevroren belangen met een abnormale mate van intensiteit en focus;
    4.  OnGewone reactie op zintuiglijke stimuli of ongewone interesse in de zintuiglijke aspecten van het milieu.
  3. De symptomen moeten aanwezig zijn vanaf de vroege ontwikkelingsperiode. Nochtans, kunnen zij slechts volledig worden gemanifesteerd wanneer de beperkte capaciteiten niet meer sociale eisen zullen ontmoeten, of later door geleerde strategieën worden gemaskeerd.
  4. Symptomen leiden tot klinisch significante tekorten in de sociale, professionele of andere gebieden van de exploitatie.
  5. Intellectuele handicap (intellectuele ontwikkeling stoornis) of een algemene vertraging in de ontwikkeling niet rechtvaardigen deze aandoeningen beter. »

* Officieuze vertaling van DSM 5

Share